Dit had ik bij het nummer Mad World. De enige versie, en waarvan ik gewoon het aangenomen dat het de enige was, die ik kende was van Gary Jules. Het is zo'n nummer die je heel vaak op de radio hoort en al heel lang kent, zonder eigenlijk te weten van wie het was. Het nummer had altijd al een bepaalde aantrekkingskracht vanwege het surrealistische effect dat ervan uit gaat.
Eigenlijk per abuis stuitte ik op de originele versie: die van Tears For Fears. Bij nader onderzoek bleek ik niet de enige te zijn die niet wist dat het nummer eigenlijk van Tears For Fears is. Raar toch, dat de originele versie minder bekend is dan zijn cover? (zie hetzelfde bij Birdy en het nummer Skinny Love, waarover later meer).
Nu vind ik Tears For Fears een heel goede band en ik schaam me een klein beetje dat ik niet wist dat het nummer van hen was.
Na een aantal keer de originele versie luisteren kom ik tot de conclusie dat ik deze beter vind, wat overigens niet betekent dat ik die van Gary Jules slecht vind. Ik vind zijn stem erg mooi en het pianospel geeft wel goed het gevoel weer.
De originele versie verschilt erg veel van die van Gary Jules. Opvallend is de bijna vrolijke, up-tempo manier waarop het nummer gebracht wordt. Als je de tekst even buiten beschouwing laat, is het bijna een opgewekt nummer. Dit is de reden waarom ik de voorkeur geef aan het origineel. Door het contrast tussen tekst en de manier van zingen en spelen krijgt de tekst eigenlijk nog een extra lading. Want het is een mad world, dus is het alleen maar toepasselijk dat de zin 'the dreams in which I'm dying are the best I ever had ', op een opbeurende manier gezongen wordt.
Luister hieronder naar de twee versies, welke heeft jouw voorkeur?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Vertel!